Gelijk of Geluk
20/04/2008 07:02 Opgeslagen in: Gedachten
GELIJK EN GELUK
"Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind"
Als je mij vraagt wil je liever gelijk hebben dan geluk, dan zeg ik geluk. Wie wil er geen geluk hebben? Ik heb wel ervaren als ik gelijk wilde hebben ik niet gelukkig werd. Gelijk krijgen is al iets beter dan gelijk hebben, want dat verondersteld dat iemand anders mij dat gaat geven. Maar als ik iemand anders steeds gelijk geef wordt ik daar ook niet altijd gelukkig van, tenminste niet als ik het niet met hem of haar eens ben. Gelijk zijn is daarentegen wel een mooi doel wat je hierin kan bereiken en dat is misschien wel een voorwaarde om ook het geluk te kunnen voelen.
In mijn christelijke opvoeding is dit gelijk zijn eigenlijk een opdracht: “ Gij zult uw naaste liefhebben gelijk uzelven.”
Populair gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet. Des te beter ik mijzelf zou leren kennen, zo zou ik ook de ander leren kennen. Nu denk ik dat uitgaande van het gelijk zijn, het ook juist heel sociaal en plezierig is om mijzelf beter te leren kennen waardoor ik anderen beter leer kennen. Sterker nog, als die ander op het eerste gezicht heel erg anders lijkt en ik hem of haar leer kennen gaat dit nog veel beter werken en ontdek ik nog beter hoe ik zelf in elkaar zit.
Stel nu dat ik niet van mijzelf zou houden? Hoe kan ik dan van mijn naaste houden als van mijzelf. Stel dat ik mij zelf zou haten, zou ik dan ook een ander haten? Dat wil toch niemand. Is van mijzelf houden dan iets egoïstisch of niet? Wel als het daar bij blijft of als het gebeurt ten koste van anderen. Als iedereen nou van zichzelf zou kunnen houden EN van zijn naaste als van zichzelf? Dan zou de wereld er een stuk beter uit moeten zien.
Is het huidige wereldbeeld van oorlog, (zinloos) geweld, diefstal, moord, haat het bewijs dat de mens hiertoe niet in staat is? Als ik me daar op blijf richten zal er niets veranderen aan mijn wereldbeeld. Ik zal me hooguit kunnen richten op acties die in het gunstigste geval een gehalte hebben van “voorkomen is beter dan genezen”.
Door oog te hebben voor de goede wil en de goede bedoelingen van mensen, de vele positieve initiatieven kan er een ander beeld van de wereld ontstaan . Als ik zo naar de wereld kijk en daar vervolgens actief aan deel neem zal niet de gehele wereld ineens verbeteren. Maar wel mijn belevingswereld en de omgeving waarin ik leef. Mijn gezin, mijn familie, mijn straat, misschien mijn dorp.
"Vrede kan niet met geweld worden bereikt, alleen met het begrijpen van elkaar"
"Als de mens geen eind aan de oorlog maakt, maakt de oorlog uiteindelijk een eind aan de mens"
"Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind"
Als je mij vraagt wil je liever gelijk hebben dan geluk, dan zeg ik geluk. Wie wil er geen geluk hebben? Ik heb wel ervaren als ik gelijk wilde hebben ik niet gelukkig werd. Gelijk krijgen is al iets beter dan gelijk hebben, want dat verondersteld dat iemand anders mij dat gaat geven. Maar als ik iemand anders steeds gelijk geef wordt ik daar ook niet altijd gelukkig van, tenminste niet als ik het niet met hem of haar eens ben. Gelijk zijn is daarentegen wel een mooi doel wat je hierin kan bereiken en dat is misschien wel een voorwaarde om ook het geluk te kunnen voelen.
In mijn christelijke opvoeding is dit gelijk zijn eigenlijk een opdracht: “ Gij zult uw naaste liefhebben gelijk uzelven.”
Populair gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet. Des te beter ik mijzelf zou leren kennen, zo zou ik ook de ander leren kennen. Nu denk ik dat uitgaande van het gelijk zijn, het ook juist heel sociaal en plezierig is om mijzelf beter te leren kennen waardoor ik anderen beter leer kennen. Sterker nog, als die ander op het eerste gezicht heel erg anders lijkt en ik hem of haar leer kennen gaat dit nog veel beter werken en ontdek ik nog beter hoe ik zelf in elkaar zit.
Stel nu dat ik niet van mijzelf zou houden? Hoe kan ik dan van mijn naaste houden als van mijzelf. Stel dat ik mij zelf zou haten, zou ik dan ook een ander haten? Dat wil toch niemand. Is van mijzelf houden dan iets egoïstisch of niet? Wel als het daar bij blijft of als het gebeurt ten koste van anderen. Als iedereen nou van zichzelf zou kunnen houden EN van zijn naaste als van zichzelf? Dan zou de wereld er een stuk beter uit moeten zien.
Is het huidige wereldbeeld van oorlog, (zinloos) geweld, diefstal, moord, haat het bewijs dat de mens hiertoe niet in staat is? Als ik me daar op blijf richten zal er niets veranderen aan mijn wereldbeeld. Ik zal me hooguit kunnen richten op acties die in het gunstigste geval een gehalte hebben van “voorkomen is beter dan genezen”.
Door oog te hebben voor de goede wil en de goede bedoelingen van mensen, de vele positieve initiatieven kan er een ander beeld van de wereld ontstaan . Als ik zo naar de wereld kijk en daar vervolgens actief aan deel neem zal niet de gehele wereld ineens verbeteren. Maar wel mijn belevingswereld en de omgeving waarin ik leef. Mijn gezin, mijn familie, mijn straat, misschien mijn dorp.
"Vrede kan niet met geweld worden bereikt, alleen met het begrijpen van elkaar"
"Als de mens geen eind aan de oorlog maakt, maakt de oorlog uiteindelijk een eind aan de mens"