Gedachten
Toeval
24/05/2008 06:49
TOEVAL BESTAAT
"De zoektocht naar de waarheid is waardevoller dan het in het bezit zijn ervan"
Het is allemaal één grote toevalligheid zegt de een; de andere zegt van niet. Alles is voorbestemd en is bestuurd vanuit het grote universum zegt de ander. Sommigen geloven in God anderen in niets. Ik denk dat toeval niet bestaat want er zijn zoveel toevalligheden bij elkaar dat het geen toeval meer kan zijn. Ik kan ook (beeld)denken bij Toeval aan iemand met epilepsie, zo noemden ze dat als iemand een epileptische aanval kreeg. De mensen die, zoals ze vroeger dachten, ‘van de duivel bezeten waren’ kregen ook wel eens een ‘toeval’. Zo’n toeval heb je liever niet. Ik denk dat men niet goed wist wat er gebeurde met zo iemand en daarom het toevallig zo genoemd hebben.
Als je het woord TOEVAL ziet staan en leest komt het naar je toe. Het VALT je TOE. Het komt vanzelf op je af als je het zo leest. Zo zie ik toeval ook. Ken je dit fenomeen? Ik zal het illustreren aan de hand van een heel eenvoudig herkenbaar voorbeeld. Ik heb mijn zinnen gezet op een nieuwe auto en ik ben na wat rond kijken gevallen voor het merk X, Vervolgens rijd ik in mijn oude auto rond en ik zie steeds meer auto’s van het merk X rond rijden, dat is toevallig.
Toeval bestaat als je het vanuit het verstand beredeneert. Als je niet kan begrijpen hoe het komt dat je hier bent dan kun je ook een geloof aanhangen. Als je gelooft in iets dan bestaat toeval niet meer. Het geloof is als een “bewijs” voor zaken die je niet kan zien.
Moet je dan alles maar geloven wat je niet ziet? Nee dat zou dom zijn. Of moet je proberen meer te zien? Des te meer bewijzen in de wetenschap gevonden worden voor zaken die men in vroeger dagen eenvoudigweg geloofde des te meer het leven begrepen zou kunnen worden als een aaneenschakeling van toevalligheden. Ik vind dat jammer en een verarming, Het maakt ook niet gelukkiger denk ik. Maar misschien zijn er op een gegeven moment zoveel van alle toevalligheden ontdekt dat het eenvoudigweg niet meer begrepen kan worden en dat dat dan als een nieuwe toevalligheid is ontstaan.
"Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde en precisie het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle druklettertjes weer op de grond terechtkomen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek."
"De zoektocht naar de waarheid is waardevoller dan het in het bezit zijn ervan"
Het is allemaal één grote toevalligheid zegt de een; de andere zegt van niet. Alles is voorbestemd en is bestuurd vanuit het grote universum zegt de ander. Sommigen geloven in God anderen in niets. Ik denk dat toeval niet bestaat want er zijn zoveel toevalligheden bij elkaar dat het geen toeval meer kan zijn. Ik kan ook (beeld)denken bij Toeval aan iemand met epilepsie, zo noemden ze dat als iemand een epileptische aanval kreeg. De mensen die, zoals ze vroeger dachten, ‘van de duivel bezeten waren’ kregen ook wel eens een ‘toeval’. Zo’n toeval heb je liever niet. Ik denk dat men niet goed wist wat er gebeurde met zo iemand en daarom het toevallig zo genoemd hebben.
Als je het woord TOEVAL ziet staan en leest komt het naar je toe. Het VALT je TOE. Het komt vanzelf op je af als je het zo leest. Zo zie ik toeval ook. Ken je dit fenomeen? Ik zal het illustreren aan de hand van een heel eenvoudig herkenbaar voorbeeld. Ik heb mijn zinnen gezet op een nieuwe auto en ik ben na wat rond kijken gevallen voor het merk X, Vervolgens rijd ik in mijn oude auto rond en ik zie steeds meer auto’s van het merk X rond rijden, dat is toevallig.
Toeval bestaat als je het vanuit het verstand beredeneert. Als je niet kan begrijpen hoe het komt dat je hier bent dan kun je ook een geloof aanhangen. Als je gelooft in iets dan bestaat toeval niet meer. Het geloof is als een “bewijs” voor zaken die je niet kan zien.
Moet je dan alles maar geloven wat je niet ziet? Nee dat zou dom zijn. Of moet je proberen meer te zien? Des te meer bewijzen in de wetenschap gevonden worden voor zaken die men in vroeger dagen eenvoudigweg geloofde des te meer het leven begrepen zou kunnen worden als een aaneenschakeling van toevalligheden. Ik vind dat jammer en een verarming, Het maakt ook niet gelukkiger denk ik. Maar misschien zijn er op een gegeven moment zoveel van alle toevalligheden ontdekt dat het eenvoudigweg niet meer begrepen kan worden en dat dat dan als een nieuwe toevalligheid is ontstaan.
"Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde en precisie het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle druklettertjes weer op de grond terechtkomen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek."
Gelijk of Geluk
20/04/2008 07:02
GELIJK EN GELUK
"Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind"
Als je mij vraagt wil je liever gelijk hebben dan geluk, dan zeg ik geluk. Wie wil er geen geluk hebben? Ik heb wel ervaren als ik gelijk wilde hebben ik niet gelukkig werd. Gelijk krijgen is al iets beter dan gelijk hebben, want dat verondersteld dat iemand anders mij dat gaat geven. Maar als ik iemand anders steeds gelijk geef wordt ik daar ook niet altijd gelukkig van, tenminste niet als ik het niet met hem of haar eens ben. Gelijk zijn is daarentegen wel een mooi doel wat je hierin kan bereiken en dat is misschien wel een voorwaarde om ook het geluk te kunnen voelen.
In mijn christelijke opvoeding is dit gelijk zijn eigenlijk een opdracht: “ Gij zult uw naaste liefhebben gelijk uzelven.”
Populair gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet. Des te beter ik mijzelf zou leren kennen, zo zou ik ook de ander leren kennen. Nu denk ik dat uitgaande van het gelijk zijn, het ook juist heel sociaal en plezierig is om mijzelf beter te leren kennen waardoor ik anderen beter leer kennen. Sterker nog, als die ander op het eerste gezicht heel erg anders lijkt en ik hem of haar leer kennen gaat dit nog veel beter werken en ontdek ik nog beter hoe ik zelf in elkaar zit.
Stel nu dat ik niet van mijzelf zou houden? Hoe kan ik dan van mijn naaste houden als van mijzelf. Stel dat ik mij zelf zou haten, zou ik dan ook een ander haten? Dat wil toch niemand. Is van mijzelf houden dan iets egoïstisch of niet? Wel als het daar bij blijft of als het gebeurt ten koste van anderen. Als iedereen nou van zichzelf zou kunnen houden EN van zijn naaste als van zichzelf? Dan zou de wereld er een stuk beter uit moeten zien.
Is het huidige wereldbeeld van oorlog, (zinloos) geweld, diefstal, moord, haat het bewijs dat de mens hiertoe niet in staat is? Als ik me daar op blijf richten zal er niets veranderen aan mijn wereldbeeld. Ik zal me hooguit kunnen richten op acties die in het gunstigste geval een gehalte hebben van “voorkomen is beter dan genezen”.
Door oog te hebben voor de goede wil en de goede bedoelingen van mensen, de vele positieve initiatieven kan er een ander beeld van de wereld ontstaan . Als ik zo naar de wereld kijk en daar vervolgens actief aan deel neem zal niet de gehele wereld ineens verbeteren. Maar wel mijn belevingswereld en de omgeving waarin ik leef. Mijn gezin, mijn familie, mijn straat, misschien mijn dorp.
"Vrede kan niet met geweld worden bereikt, alleen met het begrijpen van elkaar"
"Als de mens geen eind aan de oorlog maakt, maakt de oorlog uiteindelijk een eind aan de mens"
"Wetenschap zonder religie is kreupel, religie zonder wetenschap is blind"
Als je mij vraagt wil je liever gelijk hebben dan geluk, dan zeg ik geluk. Wie wil er geen geluk hebben? Ik heb wel ervaren als ik gelijk wilde hebben ik niet gelukkig werd. Gelijk krijgen is al iets beter dan gelijk hebben, want dat verondersteld dat iemand anders mij dat gaat geven. Maar als ik iemand anders steeds gelijk geef wordt ik daar ook niet altijd gelukkig van, tenminste niet als ik het niet met hem of haar eens ben. Gelijk zijn is daarentegen wel een mooi doel wat je hierin kan bereiken en dat is misschien wel een voorwaarde om ook het geluk te kunnen voelen.
In mijn christelijke opvoeding is dit gelijk zijn eigenlijk een opdracht: “ Gij zult uw naaste liefhebben gelijk uzelven.”
Populair gezegd: Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet. Des te beter ik mijzelf zou leren kennen, zo zou ik ook de ander leren kennen. Nu denk ik dat uitgaande van het gelijk zijn, het ook juist heel sociaal en plezierig is om mijzelf beter te leren kennen waardoor ik anderen beter leer kennen. Sterker nog, als die ander op het eerste gezicht heel erg anders lijkt en ik hem of haar leer kennen gaat dit nog veel beter werken en ontdek ik nog beter hoe ik zelf in elkaar zit.
Stel nu dat ik niet van mijzelf zou houden? Hoe kan ik dan van mijn naaste houden als van mijzelf. Stel dat ik mij zelf zou haten, zou ik dan ook een ander haten? Dat wil toch niemand. Is van mijzelf houden dan iets egoïstisch of niet? Wel als het daar bij blijft of als het gebeurt ten koste van anderen. Als iedereen nou van zichzelf zou kunnen houden EN van zijn naaste als van zichzelf? Dan zou de wereld er een stuk beter uit moeten zien.
Is het huidige wereldbeeld van oorlog, (zinloos) geweld, diefstal, moord, haat het bewijs dat de mens hiertoe niet in staat is? Als ik me daar op blijf richten zal er niets veranderen aan mijn wereldbeeld. Ik zal me hooguit kunnen richten op acties die in het gunstigste geval een gehalte hebben van “voorkomen is beter dan genezen”.
Door oog te hebben voor de goede wil en de goede bedoelingen van mensen, de vele positieve initiatieven kan er een ander beeld van de wereld ontstaan . Als ik zo naar de wereld kijk en daar vervolgens actief aan deel neem zal niet de gehele wereld ineens verbeteren. Maar wel mijn belevingswereld en de omgeving waarin ik leef. Mijn gezin, mijn familie, mijn straat, misschien mijn dorp.
"Vrede kan niet met geweld worden bereikt, alleen met het begrijpen van elkaar"
"Als de mens geen eind aan de oorlog maakt, maakt de oorlog uiteindelijk een eind aan de mens"
Inclusief Veranderen
13/01/2008 04:39
INCLUSIEF VERANDEREN
"Je kunt een probleem niet oplossen vanuit hetzelfde soort denken dat tot het probleem heeft geleid" –Albert Einstein
Ver-anderen lijkt op voor-anderen maar ook een beetje op van-anderen of met een beetje fantasie er-voor-anderen-zijn. Met heel veel voorstellingsvermogen lijkt het ook op ‘ander-vereren’ , ‘andere veren’.....
Meer info...
"Je kunt een probleem niet oplossen vanuit hetzelfde soort denken dat tot het probleem heeft geleid" –Albert Einstein
Ver-anderen lijkt op voor-anderen maar ook een beetje op van-anderen of met een beetje fantasie er-voor-anderen-zijn. Met heel veel voorstellingsvermogen lijkt het ook op ‘ander-vereren’ , ‘andere veren’.....
Meer info...