Toeval
24/05/2008 06:49 Opgeslagen in: Gedachten
TOEVAL BESTAAT
"De zoektocht naar de waarheid is waardevoller dan het in het bezit zijn ervan"
Het is allemaal één grote toevalligheid zegt de een; de andere zegt van niet. Alles is voorbestemd en is bestuurd vanuit het grote universum zegt de ander. Sommigen geloven in God anderen in niets. Ik denk dat toeval niet bestaat want er zijn zoveel toevalligheden bij elkaar dat het geen toeval meer kan zijn. Ik kan ook (beeld)denken bij Toeval aan iemand met epilepsie, zo noemden ze dat als iemand een epileptische aanval kreeg. De mensen die, zoals ze vroeger dachten, ‘van de duivel bezeten waren’ kregen ook wel eens een ‘toeval’. Zo’n toeval heb je liever niet. Ik denk dat men niet goed wist wat er gebeurde met zo iemand en daarom het toevallig zo genoemd hebben.
Als je het woord TOEVAL ziet staan en leest komt het naar je toe. Het VALT je TOE. Het komt vanzelf op je af als je het zo leest. Zo zie ik toeval ook. Ken je dit fenomeen? Ik zal het illustreren aan de hand van een heel eenvoudig herkenbaar voorbeeld. Ik heb mijn zinnen gezet op een nieuwe auto en ik ben na wat rond kijken gevallen voor het merk X, Vervolgens rijd ik in mijn oude auto rond en ik zie steeds meer auto’s van het merk X rond rijden, dat is toevallig.
Toeval bestaat als je het vanuit het verstand beredeneert. Als je niet kan begrijpen hoe het komt dat je hier bent dan kun je ook een geloof aanhangen. Als je gelooft in iets dan bestaat toeval niet meer. Het geloof is als een “bewijs” voor zaken die je niet kan zien.
Moet je dan alles maar geloven wat je niet ziet? Nee dat zou dom zijn. Of moet je proberen meer te zien? Des te meer bewijzen in de wetenschap gevonden worden voor zaken die men in vroeger dagen eenvoudigweg geloofde des te meer het leven begrepen zou kunnen worden als een aaneenschakeling van toevalligheden. Ik vind dat jammer en een verarming, Het maakt ook niet gelukkiger denk ik. Maar misschien zijn er op een gegeven moment zoveel van alle toevalligheden ontdekt dat het eenvoudigweg niet meer begrepen kan worden en dat dat dan als een nieuwe toevalligheid is ontstaan.
"Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde en precisie het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle druklettertjes weer op de grond terechtkomen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek."
"De zoektocht naar de waarheid is waardevoller dan het in het bezit zijn ervan"
Het is allemaal één grote toevalligheid zegt de een; de andere zegt van niet. Alles is voorbestemd en is bestuurd vanuit het grote universum zegt de ander. Sommigen geloven in God anderen in niets. Ik denk dat toeval niet bestaat want er zijn zoveel toevalligheden bij elkaar dat het geen toeval meer kan zijn. Ik kan ook (beeld)denken bij Toeval aan iemand met epilepsie, zo noemden ze dat als iemand een epileptische aanval kreeg. De mensen die, zoals ze vroeger dachten, ‘van de duivel bezeten waren’ kregen ook wel eens een ‘toeval’. Zo’n toeval heb je liever niet. Ik denk dat men niet goed wist wat er gebeurde met zo iemand en daarom het toevallig zo genoemd hebben.
Als je het woord TOEVAL ziet staan en leest komt het naar je toe. Het VALT je TOE. Het komt vanzelf op je af als je het zo leest. Zo zie ik toeval ook. Ken je dit fenomeen? Ik zal het illustreren aan de hand van een heel eenvoudig herkenbaar voorbeeld. Ik heb mijn zinnen gezet op een nieuwe auto en ik ben na wat rond kijken gevallen voor het merk X, Vervolgens rijd ik in mijn oude auto rond en ik zie steeds meer auto’s van het merk X rond rijden, dat is toevallig.
Toeval bestaat als je het vanuit het verstand beredeneert. Als je niet kan begrijpen hoe het komt dat je hier bent dan kun je ook een geloof aanhangen. Als je gelooft in iets dan bestaat toeval niet meer. Het geloof is als een “bewijs” voor zaken die je niet kan zien.
Moet je dan alles maar geloven wat je niet ziet? Nee dat zou dom zijn. Of moet je proberen meer te zien? Des te meer bewijzen in de wetenschap gevonden worden voor zaken die men in vroeger dagen eenvoudigweg geloofde des te meer het leven begrepen zou kunnen worden als een aaneenschakeling van toevalligheden. Ik vind dat jammer en een verarming, Het maakt ook niet gelukkiger denk ik. Maar misschien zijn er op een gegeven moment zoveel van alle toevalligheden ontdekt dat het eenvoudigweg niet meer begrepen kan worden en dat dat dan als een nieuwe toevalligheid is ontstaan.
"Als dit universum in zijn miljoenvoudige orde en precisie het resultaat van een blind toeval zou zijn, dan is dat net zo geloofwaardig als wanneer een drukkerij explodeert en alle druklettertjes weer op de grond terechtkomen in de voltooide en foutloze vorm van het woordenboek."